در هیأت عمومی دیوان عالی کشور

مصداق «کار نوعا کشنده» بررسی شد

پرونده مصداق «کار نوعا کشنده» در هیأت عمومی دیوان عالی کشور بررسی شد.

به گزارش«قضاوت»هیأت عمومی شعب کیفری دیوان‌عالی کشور در تاریخ سه شنبه ۱۳۹۵/۹/۲۳ به ریاست حجت الاسلام و المسلمین کریمی رئیس دیوان عالی کشور و با حضور حجت الاسلام و المسلمین مرتضوی مقدم معاون اول دادستان کل کشور، رؤسا، مستشاران و اعضای معاون شعب کیفری دیوان عالی کشور برگزار شد. دستور جلسه، رسیدگی به پرونده اصراری ردیف ۹۵/۳۳ اختلافی بین شعبه ۱۷ دادگاه کیفری استان اصفهان و شعبه دوم دادگاه کیفری یک اصفهان از یک سو و شعبه ۳۲ دیوان عالی کشور از سوی دیگر بود.

 

خلاصه جریان پرونده:

آقای «ف. ع»  پس از مشاجره لفظی با آقای «س. ع» با تفنگ شکاری تک لول به سمت وی شلیک و مصدوم، پس از اعزام به بیمارستان فوت کرده است. پزشکی قانونی، علت فوت را خونریزی ناشی از اصابت گلوله به «کشاله ران» اعلام کرده است. متهم در دفاع از خود، اظهار داشته است که مقتول حرفی را پشت سر من زده بود و باعث شد که خیلی عصبانی شوم و از او پرسیدم آیا شما این حرف را زده ای؟ و ولی او انکار کرد.

متهم ادامه داد:در همان حالت عصبانیت اسلحه تک لول را که قبلا فشنگ درون آن گذاشته بودم به سمت او گرفتم و می‌خواستم تیر را جلوی پایش بزنم که خیز برداشت و تیر به  پای او خورد. من اسلحه را برای ترساندن مقتول به سمت وی گرفتم اما او از جای خود بلند شد و به طرف من هجوم آورد تا اسلحه را از من بگیرد و اسلحه شلیک شد. شاید انگشتم روی ماشه رفته باشد.

در تحقیقات به عمل آمده از شاهد ماجرا، وی اظهار کرده بود که متهم به مقتول گفت تو این حرف را زده ای و او انکار کرد و متهم به سمت مقتول اسلحه کشید و ناگهان صدای تیر را شنیده شد. وقتی نگاه کردم دیدم مقتول به سمت متهم اسلحه را نشانه رفته و هر دو روی زمین افتاده‎اند. هنگام شلیک، متهم ایستاده و مقتول نشسته بود اما هنگام اسلحه کشیدن، مقتول ایستاد و متهم شلیک کرد و تیر به مقتول خورد و اسلحه را از دست یکدیگر می کشیدند که من اسلحه را گرفتم و متهم فرار کرد.

 

شعبه هفدهم دادگاه کیفری استان اصفهان،   فعل متهم را از مصادیق «کار نوعا کشنده» و منطبق با بند «ب» ماده ۲۹۰ قانون مجازات اسلامی تشخیص داده و به تقاضای اولیای دم مقتول، حکم به قصاص نفس متهم صادر کرده است.

با فرجام خواهی محکومٌ علیه، پرونده به شعبه ۳۲ دیوان عالی کشور ارجاع شد و این شعبه  اجمالاً با این استدلال که «مدافعات متهم و اظهارات گواه مؤید عدم قصد قتل بوده و پایین تنه، به ویژه ران، منطقه یا موضع حساس نبوده تا دلالت بر عمدی بودن قتل باشد و به فرض که نقطه معینی از آن حساس باشد در عرف مردم شناخته شده نیست و اقدامات متهم به قصد ترساندن یا  تنبیه مقتول بوده» آن را از مصادیق قتل شبه عمد قرار می دهد و رأی دادگاه بدوی را نقض و پرونده را به دادگاه هم‌عرض ارجاع داده است.

پرونده به شعبه ۱۸ دادگاه کیفری استان اصفهان ارجاع شده و این دادگاه پس از تشکیل جلسه رسیدگی و اعلام ختم دادرسی اجمالا به این مطلب استدلال کرده است که:

«اسلحه آلت کشنده و قتاله محسوب می‌شود؛ به ویژه که متهم از گلوله ساچمه ای استفاده کرده و موضع اصابت گلوله ساچمه ای عمدتاً و عرفاً کشنده محسوب می‎شود زیرا این قسمت ران محل عبور شریان‌های حیاتی و خون رسان بدن است. »

با توجه به استدلال فوق الذکر شعبه ۱۸ دادگاه کیفری استان اصفهان مانند شعبه هفدهم، حکم به قصاص نفس متهم صادر کرده است.

شعبه ۳۲ دیوان عالی کشور این رأی را به علت عدم رعایت برخی از تشریفات دادرسی، نقض و پرونده را به دادگاه هم عرض ارجاع کرده است. این بار شعبه دوم دادگاه کیفری اصفهان با احراز بزهکاری متهم و انطباق موضوع با بند «ب» ماده ۲۹۰ قانون مجازات اسلامی رأی اصراری بر قصاص نفس متهم صادر کرده است.

 

نتیجه بررسی پرونده در هیأت عمومی:

پس از فرجام خواهی محکوم‌ٌعلیه و ارسال پرونده به دیوان عالی کشور، با تصمیم شعبه ۳۲ پرونده برای طرح در هیأت عمومی شعب کیفری، به دیوان عالی کشور ارسال شد که پس از قرائت گزارش پرونده و استماع عقیده تعدادی از موافقین و مخالفین و نماینده دادستان کل کشور، رأی گیری انجام شد که در نتیجه نظر شعبه ۳۲ دیوان عالی کشور مبنی بر "قتل شبه عمد"  با اکثریت آرا، مورد تأیید قرار گرفت.

* انتهای پیام/



بر چسب ها